Szkoda całkowita – kiedy auto „nie opłaca się” naprawiać?

„Szkoda całkowita” nie oznacza, że auto nadaje się wyłącznie na złom. To pojęcie czysto rachunkowe: naprawa jest niemożliwa albo nieopłacalna. Granica opłacalności jest jednak inna w OC i w AC.

OC sprawcy a autocasco

• Z OC sprawcy – szkoda całkowita zachodzi, gdy koszt naprawy przekracza wartość pojazdu sprzed zdarzenia.
• Z AC – próg określa umowa. Bardzo często jest to 70% wartości pojazdu, więc szkoda całkowita zdarza się tu znacznie łatwiej.

Jak liczy się odszkodowanie?

Ubezpieczyciel ustala wartość pojazdu przed szkodą i odejmuje od niej wartość pozostałości, czyli uszkodzonego auta. Wypłaca różnicę, a wrak zostaje u właściciela – można go sprzedać lub naprawić na własny koszt.

Gdzie najczęściej powstaje spór?

• Zaniżona wartość auta sprzed szkody – bez uwzględnienia wyposażenia, przebiegu, stanu czy niedawnych napraw.
• Zawyżona wartość wraku – wyceniona na podstawie oferty z aukcji, której nikt realnie nie złożył.
• Kosztorys naprawy liczony na najdroższych częściach i stawkach tylko po to, by przekroczyć próg szkody całkowitej. Rzecznik Finansowy zwracał uwagę, że te same kryteria powinny być stosowane przy szkodzie częściowej i całkowitej.

Co możesz zrobić?

• Poproś o pełną kalkulację: wycenę pojazdu, kosztorys naprawy i podstawę wyceny pozostałości.
• Przedstaw dowody podnoszące wartość auta: faktury za naprawy, historię serwisową, wyposażenie.
• Jeśli nie możesz sprzedać wraku za wskazaną kwotę – poproś ubezpieczyciela o pomoc w sprzedaży.
• Złóż reklamację, a w razie odmowy skorzystaj z pomocy Rzecznika Finansowego.